ฉากหลังคือ Willets point ชานเมือง New York ที่ที่เต็มไปด้วยอู่รถ และถนนขรุขระเจิ่งน้ำ สถานที่อันไม่น่าอิรมย์แก่การเดินเล่น และคนหลายคนก็แทบไม่เชื่อว่านี่คือ New York ด้านหน้าคืิอชีวิตของเด็กหนุ่ม Alejandro (Alejandro Polanco) อายุ 12 ที่โชคดีได้งานทำเป็นผู้ช่วยเจ้าของอู่รถใจดีท่านหนึ่ง ที่มอบเพิงพักพิงหลังร้านให้เด็กคนนี้ซุกหัวในยามรัตติกาลที่เต็มไปด้วยความวังเวง ในาพกว้าง นี่คือด้านของความอัตคัตขัดสนของแรงงานข้ามชาติในประเทศอเมริกา ในาพแคบ นี่คือชีวิตของเด็กคนหนึ่งที่ต้องมาอยู่ในโลกของผู้ใหญ่ก่อนเวลาอันควร ทั้งหมดคือเรื่องราวใน Chop Shop (Ramin Bahrani, 2007) ไม่ใช่เพราะธาตุแท้ของหนัง ที่ปรากฎอย่างชัดเจนด้วยการใช้มุมกล้องง่ายๆ เหตุการณ์ธรรมดา เสียงธรรมชาติประกอบทั้งเรื่อง หรือแม้แต่การใช้ชื่อจริงของนักแสดงมาเป็นชื่อตัวละคร เท่านั้น ที่ทำให้นักวิจารณ์อเมริกันชื่นชม แต่ด้วยความที่หนังเรื่องนี้เปิดหน้ากากของประเทศที่ร่ำรวยที่สุดในโลกออกมาให้เห็น ซึ่งฐานะความเป็นอยู่ ความไร้ที่พักพิงของผู้คน และความตกต่ำของจริยธรรม ที่เกิดขึ้นอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน อย่างชัดเจนนั้น ก็ถึงกับทำให้ปฎิกิริยาของผู้ชมชาวอเมริกัน เต็มไปด้วยความประทับใจปนโกรธเคืองและสับสน แต่ในฐานะผู้ชมชาวไทยอย่างข้าพเจ้า ก็อาจจะได้รับความพึงพอใจเล็กๆ ที่มีโอกาสแอบดูใต้พรมอันสวยหรู และได้รับรู้ว่าสังคมไหนๆ มันก็มีปัญหาแบบนี้ทั้งสิ้น แต่ด้วยความโชคดีที่ไปเจอบทความหนึ่ง [ลิงค์] เขียนโดยอดีตส.ส.จากมลรัฐจอร์เจีย Newt Gingrich [...]
Categories: Facts/Ideas,Film,Politics
Tagged: teenages