งานจุฬาวิชาการปีนี้แม้จะเกิดพร้อมเรื่องไม่สงบมากมาย แต่ก็ผ่านพ้นไปด้วยดี ในฐานะที่ข้าพเจ้าเรียนคณะนิติศาสตร์ของมหาวิทยาลัยแห่งนี้ ก็คงต้องพูดอะไรเกี่ยวกับกิจกรรมของคณะนี้สักอย่าง กิจกรรมสักอย่างนั้นก็คงไม่พ้นกิจกรรมละครเวทีชื่อสุขเคล้าเศร้านคร ละครเวทีเรื่องดังกล่าวแบ่งโครงออกมาได้ 3 ช่วงใหญ่ๆ ช่วงแรก เป็นเรื่องของพนักงานออฟฟิศคนหนึ่งที่ประสบกับปัญหาชีวิตรุมเร้า ทั้งเรื่องค่าเช่าบ้าน เรื่องการมาทำงานสาย เรื่องการถูกวิ่งราว ช่วงสุดท้าย เรื่องราวดูจะเลยเถิดไปเมื่อตัวเอกต้องมาพัวพันกับนักค้ายาเสพติด ทำให้ตัวเอกถูกกล่าวหาว่ามีส่วนร่วมในการค้ายานั้น และมีส่วนในการฆ่าคนตาย ช่วงที่ 2 ซึ่งผู้กำกับชี้แจงว่าเป็นช่วงของความฝันของตัวเอก ซึ่งกำลังอยู่ในคุก เริ่มต้นด้วยการปรากฎตัวนางฟ้าพร้อมเมฆหมอก และทรงผมฟู ที่สามารถเสกพรต่างๆ ให้เป็นจริงได้ ณ ที่นี้เองที่ตัวเอกของเรื่องขอให้นางฟ้าเสกเอากฎหมายออกไปจากสังคม เรื่องในเมืองจึงถูกฉายซ้ำอีก ในบริบทของการไม่มีกฎหมาย ผู้คนแต่งชุดสีสันฉูดฉาด มีขยะกองเต็มพื้นถนน คนขายหอยทอดที่เคยเก็กแมนก็เปลี่ยนมาเป็นสาวแตกเต็มตัว คนขายไส้กรอกก็ดูจะพูดจาเสียงดังโวยวายยิ่งขึ้น คนขายหมูก็ยิ่งหัวรุนแรงกว่าเดิม เจ้าของที่ดินก็ตั้งตนเป็นใหญ่ในอาณาจักร เจ้านายก็ถือแส้ทำโทษพนักงาน ทั้งหมดเกิดขึ้นในบริบทที่ไม่มีใครสามารถบังคับใครได้ในระบบทางการอย่างกระบวนการยุติธรรม คนทำได้แต่การใช้กำลังที่ตนมีครอบครองมาควบคุม เรื่องราวเริ่มเข้าสู่ความมืดหม่นเมื่อนางเอกของเรื่องที่ทำงานออฟฟิศเดียวกันตัวเอก ถูกพนักงานรักษาความปลอดัยข่มขืน และปิดท้ายด้วยความตายของเจ้าของร้านแผงขายหอยแบบเดียวกับในตอนแรก ด้วยลักษณะเดียวกันคือผู้มีอิทธิพลยิง ช่วงสุดท้าย คือการสรุปเรื่องราวทั้งหมดว่ากฎหมายแม้ไม่สามารถอำนวยความยุติธรรมได้อย่างถ้วนหน้า ในก็เป็นเครื่องมือที่ดีที่สุดสำหรับโลกที่ไร้ศีลธรรม และปิดเรื่องด้วยเหตุการณ์ขโมยของแบบเดิม พลอตเรื่องใช้เทคนิกสัจจนิยมมหัศจรรย์ (Magical Realism) โดยนำเอาองค์ประกอบที่ไร้เหตุไร้ผล นำมาอยู่ในโลกที่ผู้คนกลัวเจ็บ กลัวตาย กลัวขายหน้า ทำให้ได้ความรู้สึกที่พิลึกกึกกือไม่น้อย เนื้อเรื่องพัวพันถึงความมีกฎหมาย [...]
Categories: Ethics
Tagged: jurisprudence, nithi eawsriwong