สวน.ความคิด

เนื่องจากประเทศไทยไม่มีพิพิธ��ัณฑ์การเรียนรู้ที่ใกล้บ้าน และมีความสมบูรณ์ ทั้งยังขาดการแสดงงานแสดงศิลปวัฒนธรรม ที่มีขนาดใหญ่ ชักจูงใจกระแสหลัก (หรือมีแต่ไม่มีใครไปดู) แต่เนื่องจากชนชาติต้องการสัมผัสวัฒนธรรมไม่ทางใด ก็ทางหนึ่ง ดังนั้นสื่อที่ชักชวนให้คนไทยร่วมกันสัมผัส ถึงวัฒนธรรมประชาชาติได้เพียงหนึ่งเดียว คือรายการโทรทัศน์ อีกทั้งศิลปะแขนงส่วนใหญ่ที่แสดงทางโทรทัศน์คือ ละครหลังข่าว ดังนั้น อาจกล่าวได้ว่า ละครหลังข่าว เป็นหนึ่งในผู้ผูกขาดการจัดการวัฒนธรรมประชาชาติของคนไทย โดยผิวเผินแล้ว ปรากฎการณ์ดังกล่าวไม่ควรน่าเป็นห่วงอันใด แต่เมื่อพิจารณาแล้ว สิ่งที่ละครหลังข่าวร่วมกันสื่อความนั้น เป็นชุดความคิดชุดหนึ่ง ที่คล้ายประหนึ่งมีการร่วมมือร่วมใจกันระหว่างค่ายทำละคร เพื่อกำหนดทิศทางความนึกคิดของคนไทย โดยทั้งที่ตั้งใจหรือไม่ตั้งใจก็ตาม ชุดความคิดประการแรกในละครทางโทรทัศน์คือ ทัศนคติของคนอีสานต่อที่ทางในสังคมไทย เป็นเรื่องบังเอิญอย่างน่าพิศวง ที่บทบาทของคนใช้ คนขับรถ ต้องเป็นคนอีสาน หรือไม่ก็ต้องมีหน้าตาบ้านๆ เป็นทุนเดิม ��าพของคนใช้พูด��าษาอีสานจุกจิก เพื่อเรียกเสียงขำขัน ดูแล้วเป็นเรื่องที่ขำไม่ออก นี่คือการเผยแพร่ชุดความคิดในเรื่อง ชนชาติ เชื้อชาติ ที่ผูกกับฐานะทางเศรษฐกิจ คือชนอีสานผูกกับผู้มีฐานะทางเศรษฐกิจต่ำที่สุด ชน��าคกลางผูกกับผู้มีฐานะปานกลาง ลูกครึ่งจะมีสถานะเป็นเศรษฐี ซึ่งชุดความคิดนี้ไม่สะท้อนความเป็นจริง และไม่ได้ไร้เดียงสาใสซื่อ อย่างที่ผู้ชมล้านกว่าคนคิด ชนอีสานหลายคนและส่วนมากในปัจจุบัน เป็นคนมีฐานะปานกลาง จนถึงระดับเศรษฐี ชุดความคิดประการที่สองคือ ชุดความคิดเรื่องความดีความชั่ว การแบ่งแยกให้เห็นอย่างชัดเจนว่า ตัวที่เป็นคนดีจะแสดงออกถึงความดีนั่นออกมาในทุกสถานการณ์ ส่วนตัวที่เป็นคนชั่วก็จะแสดงความชั่วนั้นออกมาในทุกสถานการณ์ (ยกเว้นตอนกลับตัวกลับใจช่วงตอนอวสาน) [...]

Categories: Knowledge management

Tagged: discourse, drama